ਇਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਸਭੁ ਰਾਜੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਲੇਇ ॥
eiau gurmukh aap nivaareeaai sabh raaj sirasaT kaa lei ||
This is how the Gurmukhs eliminate their self-conceit, and come to rule the whole world.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥
naanak gurmukh bujheeaai jaa aape nadhar karei ||1||
O Nanak, the Gurmukh understands, when the Lord casts His Glance of Grace. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਆਏ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥
jin gurmukh naam dhiaaiaa aae te paravaan ||
Blessed and approved is the coming into the world, of those Gurmukhs who meditate on the Naam, the Name of the Lord.
ਨਾਨਕ ਕੁਲ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥੨॥
naanak kul udhaareh aapanaa dharageh paaveh maan ||2||
O Nanak, they save their families, and they are honored in the Court of the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਖੀਆ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਮੇਲਾਈਆ ॥
gurmukh sakheeaa sikh guroo melaieeaa ||
The Guru unites His Sikhs, the Gurmukhs, with the Lord.
ਇਕਿ ਸੇਵਕ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ਇਕਿ ਗੁਰਿ ਕਾਰੈ ਲਾਈਆ ॥
eik sevak gur paas ik gur kaarai laieeaa ||
The Guru keeps some of them with Himself, and engages others in His Service.
ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਤਿਨਾ ਭਾਉ ਗੁਰੂ ਦੇਵਾਈਆ ॥
jinaa gur piaaraa man chit tinaa bhaau guroo dhevaieeaa ||
Those who cherish their Beloved in their conscious minds, the Guru blesses them with His Love.
ਗੁਰ ਸਿਖਾ ਇਕੋ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਮਿਤਾ ਪੁਤਾ ਭਾਈਆ ॥
gur sikhaa iko piaar gur mitaa putaa bhaieeaa ||
The Guru loves all of His Gursikhs equally well, like friends, children and siblings.
ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਲਹੁ ਸਭਿ ਗੁਰੁ ਆਖਿ ਗੁਰੂ ਜੀਵਾਈਆ ॥੧੪॥
gur satigur bolahu sabh gur aakh guroo jeevaieeaa ||14||
So chant the Name of the Guru, the True Guru, everyone! Chanting the Name of the Guru, Guru, you shall be rejuvenated. ||14||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਅਵਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥
naanak naam na chetanee agiaanee a(n)dhule avare karam kamaeh ||
O Nanak, the blind, ignorant fools do not remember the Naam, the Name of the Lord; they involve themselves in other activities.
ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਫਿਰਿ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਹਿ ॥੧॥
jam dhar badhe maare'eh fir visaTaa maeh pachaeh ||1||
They are bound and gagged at the door of the Messenger of Death; they are punished, and in the end, they rot away in manure. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥
naanak satigur seveh aapanaa se jan sache paravaan ||
O Nanak, those humble beings are true and approved, who serve their True Guru.
ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇ ਰਹੇ ਚੂਕਾ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥੨॥
har kai nai samai rahe chookaa aavan jaan ||2||
They remain absorbed in the Name of the Lord, and their comings and goings cease. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ਸੰਚੀਐ ਅੰਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ॥
dhan sa(n)pai maiaa sa(n)cheeaai a(n)te dhukhadhaiee ||
Gathering the wealth and property of Maya, brings only pain in the end.
ਘਰ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਸਵਾਰੀਅਹਿ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥
ghar ma(n)dhar mahal savaare'eh kichh saath na jaiee ||
Homes, mansions and adorned palaces will not go with anyone.
ਹਰ ਰੰਗੀ ਤੁਰੇ ਨਿਤ ਪਾਲੀਅਹਿ ਕਿਤੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਈ ॥
har ra(n)gee ture nit paale'eeh kitai kaam na aaiee ||
He may breed horses of various colors, but these will not be of any use to him.
ਜਨ ਲਾਵਹੁ ਚਿਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥
jan laavahu chit har naam siau a(n)t hoi sakhaiee ||
O human, link your consciousness to the Lord's Name, and in the end, it shall be your companion and helper.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੧੫॥
jan naanak naam dhiaaiaa gurmukh sukh paiee ||15||
Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; the Gurmukh is blessed with peace. ||15||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਬਿਨੁ ਕਰਮੈ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
bin karamai naau na paieeaai poorai karam paiaa jai ||
Without the karma of good actions, the Name is not obtained; it can be obtained only by perfect good karma.
ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰਮਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
naanak nadhar kare je aapanee taa gurmat mel milai ||1||
O Nanak, if the Lord casts His Glance of Grace, then under Guru's Instruction, one is united in His Union. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
First Mehla:
ਇਕ ਦਝਹਿ ਇਕ ਦਬੀਅਹਿ ਇਕਨਾ ਕੁਤੇ ਖਾਹਿ ॥
eik dhajheh ik dhabe'eeh ikanaa kute khaeh ||
Some are cremated, and some are buried; some are eaten by dogs.
ਇਕਿ ਪਾਣੀ ਵਿਚਿ ਉਸਟੀਅਹਿ ਇਕਿ ਭੀ ਫਿਰਿ ਹਸਣਿ ਪਾਹਿ ॥
eik paanee vich usaTe'eeh ik bhee fir hasan paeh ||
Some are thrown into water, while others are thrown into wells.
ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥
naanak ev na jaapiee kithai jai samaeh ||2||
O Nanak, it is not known, where they go and into what they merge. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤਿਨ ਕਾ ਖਾਧਾ ਪੈਧਾ ਮਾਇਆ ਸਭੁ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਜੋ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਰਾਤੇ ॥
tin kaa khaadhaa paidhaa maiaa sabh pavit hai jo naam har raate ||
The food and clothes, and all the worldly possessions of those who are attuned to the Lord's Name are sacred.
ਤਿਨ ਕੇ ਘਰ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਸਰਾਈ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਅਭਿਆਗਤ ਜਾਇ ਵਰਸਾਤੇ ॥
tin ke ghar ma(n)dhar mahal saraiee sabh pavit heh jinee gurmukh sevak sikh abhiaagat jai varasaate ||
All the homes, temples, palaces and way-stations are sacred, where the Gurmukhs, the selfless servants, the Sikhs and the renouncers of the world, go and take their rest.
ਤਿਨ ਕੇ ਤੁਰੇ ਜੀਨ ਖੁਰਗੀਰ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਸਾਧ ਸੰਤ ਚੜਿ ਜਾਤੇ ॥
tin ke ture jeen khurageer sabh pavit heh jinee gurmukh sikh saadh sa(n)t chaR jaate ||
All the horses, saddles and horse blankets are sacred, upon which the Gurmukhs, the Sikhs, the Holy and the Saints, mount and ride.
ਤਿਨ ਕੇ ਕਰਮ ਧਰਮ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਾਤੇ ॥
tin ke karam dharam kaaraj sabh pavit heh jo boleh har har raam naam har saate ||
All the rituals and Dharmic practices and deeds are sacred, for those who utter the Name of the Lord, Har, Har, the True Name of the Lord.
ਜਿਨ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਪਹਿ ਜਾਤੇ ॥੧੬॥
jin kai potai pu(n)n hai se gurmukh sikh guroo peh jaate ||16||
Those Gurmukhs, those Sikhs, who have purity as their treasure, go to their Guru. ||16||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਨਾਨਕ ਨਾਵਹੁ ਘੁਥਿਆ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥
naanak naavahu ghuthiaa halat palat sabh jai ||
O Nanak, forsaking the Name, he loses everything, in this world and the next.
ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਭੁ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮੁਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
jap tap sa(n)jam sabh hir liaa muThee dhoojai bhai ||
Chanting, deep meditation and austere self-disciplined practices are all wasted; he is deceived by the love of duality.
ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥
jam dhar badhe maare'eh bahutee milai sajai ||1||
He is bound and gagged at the door of the Messenger of Death. He is beaten, and receives terrible punishment. ||1||