ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਪਛਾਣਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥
koT madhe kinai pachhaaniaa har naamaa sach soiee ||
Among millions, there is scarcely one who realizes the Name of the True Lord.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੩॥
naanak naam milai vaddiaaiee dhoojai bhai pat khoiee ||3||
O Nanak, through the Naam, greatness is obtained; in the love of duality, all honor is lost. ||3||
ਭਗਤਾ ਕੈ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਚਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥
bhagataa kai ghar kaaraj saachaa har gun sadhaa vakhaane raam ||
In the home of the devotees, is the joy of true marriage; they chant the Glorious Praises of the Lord forever.
ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਆਪੇ ਦੀਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥
bhagat khajaanaa aape dheeaa kaal ka(n)Tak maar samaane raam ||
He Himself blesses them with the treasure of devotion; conquering the thorny pain of death, they merge in the Lord.
ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥
kaal ka(n)Tak maar samaane har man bhaane naam nidhaan sach paiaa ||
Conquering the thorny pain of death, they merge in the Lord; they are pleasing to the Lord's Mind, and they obtain the true treasure of the Naam.
ਸਦਾ ਅਖੁਟੁ ਕਦੇ ਨ ਨਿਖੁਟੈ ਹਰਿ ਦੀਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇਆ ॥
sadhaa akhuT kadhe na nikhuTai har dheeaa sahaj subhaiaa ||
This treasure is inexhaustible; it will never be exhausted. The Lord automatically blesses them with it.
ਹਰਿ ਜਨ ਊਚੇ ਸਦ ਹੀ ਊਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥
har jan uooche sadh hee uooche gur kai sabadh suhaiaa ||
The humble servants of the Lord are exalted and elevated, forever on high; they are adorned with the Word of the Guru's Shabad.
ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਭਾ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧॥੨॥
naanak aape bakhas milaae jug jug sobhaa paiaa ||4||1||2||
O Nanak, He Himself forgives them, and merges them with Himself; throughout the ages, they are glorified. ||4||1||2||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soohee mahalaa teejaa ||
Soohee, Third Mehla:
ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸਚੁ ਸੋਹਿਲਾ ਜਿਥੈ ਸਚੇ ਕਾ ਹੋਇ ਵੀਚਾਰੋ ਰਾਮ ॥
sabadh sachai sach sohilaa jithai sache kaa hoi veechaaro raam ||
Through the True Word of the Shabad, true happiness prevails, there where the True Lord is contemplated.
ਹਉਮੈ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੇ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਰਾਮ ॥
haumai sabh kilavikh kaaTe saach rakhiaa ur dhaare raam ||
Egotism and all sins are eradicated, when one keeps the True Lord enshrined in the heart.
ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੇ ਦੁਤਰੁ ਤਾਰੇ ਫਿਰਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣੁ ਨ ਹੋਈ ॥
sach rakhiaa ur dhaare dhutar taare fir bhavajal taran na hoiee ||
One who keeps the True Lord enshrined in the heart, crosses over the terrible and dreadful world-ocean; he shall not have to cross over it again.
ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਸੋਈ ॥
sachaa satigur sachee baanee jin sach vikhaaliaa soiee ||
True is the True Guru, and True is the Word of His Bani; through it, the True Lord is seen.
ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸਚੁ ਵੇਖੈ ਸਭੁ ਸੋਈ ॥
saache gun gaavai sach samaavai sach vekhai sabh soiee ||
One who sings the Glorious Praises of the True Lord merges in Truth; he beholds the True Lord everywhere.
ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ਸਚੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ਹੋਈ ॥੧॥
naanak saachaa saahib saachee naiee sach nisataaraa hoiee ||1||
O Nanak, True is the Lord and Master, and True is His Name; through Truth, comes emancipation. ||1||
ਸਾਚੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਾਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥
saachai satigur saach bujhaiaa pat raakhai sach soiee raam ||
The True Guru reveals the True Lord; the True Lord preserves our honor.
ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚਾ ਹੈ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
sachaa bhojan bhaau sachaa hai sachai naam sukh hoiee raam ||
The true food is love for the True Lord; through the True Name, peace is obtained.
ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਮਰੈ ਨ ਕੋਈ ਗਰਭਿ ਨ ਜੂਨੀ ਵਾਸਾ ॥
saachai naam sukh hoiee marai na koiee garabh na joonee vaasaa ||
Through the True Name, the mortal finds peace; he shall never die, and never again enter the womb of reincarnation.
ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ਸਚਿ ਨਾਇ ਪਰਗਾਸਾ ॥
jotee jot milaiee sach samaiee sach nai paragaasaa ||
His light blends with the Light, and he merges into the True Lord; he is illuminated and enlightened with the True Name.
ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੇ ਸਚੇ ਹੋਏ ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ॥
jinee sach jaataa se sache hoe anadhin sach dhiaain ||
Those who know the Truth are True; night and day, they meditate on Truth.
ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਨਾ ਵੀਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ॥੨॥
naanak sach naam jin hiradhai vasiaa naa veechhuR dhukh pain ||2||
O Nanak, those whose hearts are filled with the True Name, never suffer the pains of separation. ||2||
ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਸੋਹਿਲਾ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
sachee baanee sache gun gaaveh tit ghar sohilaa hoiee raam ||
In that home, and in that heart, where the True Bani of the Lord's True Praises are sung, the songs of joy resound.
ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਵਿਚਿ ਸਾਚਾ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥
niramal gun saache tan man saachaa vich saachaa purakh prabh soiee raam ||
Through the immaculate virtues of the True Lord, the body and mind are rendered True, and God, the True Primal Being, dwells within.
ਸਭੁ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਚੋ ਬੋਲੈ ਜੋ ਸਚੁ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਈ ॥
sabh sach varatai sacho bolai jo sach karai su hoiee ||
Such a person practices only Truth, and speaks only Truth; whatever the True Lord does, that alone comes to pass.
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸਚੁ ਪਸਰਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥
jeh dhekhaa teh sach pasariaa avar na dhoojaa koiee ||
Wherever I look, there I see the True Lord pervading; there is no other at all.
ਸਚੇ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੂਜਾ ਹੋਈ ॥
sache upajai sach samaavai mar janamai dhoojaa hoiee ||
From the True Lord, we emanate, and into the True Lord, we shall merge; death and birth come from duality.
ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋਈ ॥੩॥
naanak sabh kichh aape karataa aap karaavai soiee ||3||
O Nanak, He Himself does everything; He Himself is the Cause. ||3||
ਸਚੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਵਾਰੇ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥
sache bhagat soheh dharavaare sacho sach vakhaane raam ||
The true devotees look beautiful in the Darbaar of the Lord's Court. They speak Truth, and only Truth.
ਘਟ ਅੰਤਰੇ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਾਚੋ ਆਪਿ ਪਛਾਣੇ ਰਾਮ ॥
ghaT a(n)tare saachee baanee saacho aap pachhaane raam ||
Deep within the nucleus of their heart, is the True Word of the Lord's Bani. Through the Truth, they understand themselves.
ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਤਾ ਸਚੁ ਜਾਣਹਿ ਸਾਚੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥
aap pachhaaneh taa sach jaaneh saache sojhee hoiee ||
They understand themselves, and so know the True Lord, through their true intuition.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਸੋਭਾ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
sachaa sabadh sachee hai sobhaa saache hee sukh hoiee ||
True is the Shabad, and True is its Glory; peace comes only from Truth.
ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਭਗਤ ਇਕ ਰੰਗੀ ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਨ ਕੋਈ ॥
saach rate bhagat ik ra(n)gee dhoojaa ra(n)g na koiee ||
Imbued with Truth, the devotees love the One Lord; they do not love any other.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਕਉ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਚੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ॥੪॥੨॥੩॥
naanak jis kau masatak likhiaa tis sach paraapat hoiee ||4||2||3||
O Nanak, he alone obtains the True Lord, who has such pre-ordained destiny written upon his forehead. ||4||2||3||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soohee mahalaa teejaa ||
Soohee, Third Mehla:
ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਧਨ ਜੇ ਭਵੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਹਾਗੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
jug chaare dhan je bhavai bin satigur sohaag na hoiee raam ||
The soul-bride may wander throughout the four ages, but still, without the True Guru, she will not find her True Husband Lord.