ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥
tere gun gaaveh sahaj samaaveh sabadhe mel milaae ||
Singing Your Glorious Praises, they merge naturally into You, O Lord; through the Shabad, they are united in Union with You.
ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਤਿਨ ਕੇਰਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥੨॥
naanak safal janam tin keraa j satigur har maarag paae ||2||
O Nanak, their lives are fruitful; the True Guru places them on the Lord's Path. ||2||
ਸੰਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ਰਾਮ ॥
sa(n)tasa(n)gat siau mel bhiaa har har naam samaae raam ||
Those who join the Society of the Saints are absorbed in the Name of the Lord, Har, Har.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਭਏ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥
gur kai sabadh sadh jeevan mukat bhe har kai naam liv laae raam ||
Through the Word of the Guru's Shabad, they are forever 'jivan mukta' - liberated while yet alive; they are lovingly absorbed in the Name of the Lord.
ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਮਨੂਆ ਰਤਾ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥
har naam chit laae gur mel milaae manooaa rataa har naale ||
They center their consciousness on the Lord's Name; through the Guru, they are united in His Union. Their minds are imbued with the Lord's Love.
ਸੁਖਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲੇ ॥
sukhadhaataa paiaa moh chukaiaa anadhin naam sam(h)aale ||
They find the Lord, the Giver of peace, and they eradicate attachments; night and day, they contemplate the Naam.
ਗੁਰ ਸਬਦੇ ਰਾਤਾ ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਏ ॥
gur sabadhe raataa sahaje maataa naam man vasaae ||
They are imbued with the Word of the Guru's Shabad, and intoxicated with celestial peace; the Naam abides in their minds.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥
naanak tin ghar sadh hee sohilaa j satigur sev samaae ||3||
O Nanak, the homes of their hearts are filled with happiness, forever and always; they are absorbed in serving the True Guru. ||3||
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਜਗੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥
bin satigur jag bharam bhulaiaa har kaa mahal na paiaa raam ||
Without the True Guru, the world is deluded by doubt; it does not obtain the Mansion of the Lord's Presence.
ਗੁਰਮੁਖੇ ਇਕਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਗਵਾਇਆ ਰਾਮ ॥
gurmukhe ik mel milaiaa tin ke dhookh gavaiaa raam ||
As Gurmukh, some are united in the Lord's Union, and their pains are dispelled.
ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਗਵਾਇਆ ਜਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਸਦਾ ਗਾਵਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥
tin ke dhookh gavaiaa jaa har man bhaiaa sadhaa gaaveh ra(n)g raate ||
Their pains are dispelled, when it is pleasing to the Lord's Mind; imbued with His Love, they sing His Praises forever.
ਹਰਿ ਕੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਦ ਹੀ ਜਾਤੇ ॥
har ke bhagat sadhaa jan niramal jug jug sadh hee jaate ||
The Lord's devotees are pure and humble forever; throughout the ages, they are forever respected.
ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਰਿ ਜਾਪਹਿ ਘਰਿ ਦਰਿ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥
saachee bhagat kareh dhar jaapeh ghar dhar sachaa soiee ||
They perform true devotional worship service, and are honored in the Lord's Court; the True Lord is their hearth and home.
ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਚੀ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੪॥੪॥੫॥
naanak sachaa sohilaa sachee sach baanee sabadhe hee sukh hoiee ||4||4||5||
O Nanak, true are their songs of joy, and true is their word; through the Word of the Shabad, they find peace. ||4||4||5||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soohee mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਵਰੁ ਬਾਲੜੀਏ ਤਾ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥
je loReh var baalaRe'e taa gur charanee chit laae raam ||
If you long for your Husband Lord, O young and innocent bride, then focus your consciousness on the Guru's feet.
ਸਦਾ ਹੋਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥
sadhaa hoveh sohaaganee har jeeau marai na jaae raam ||
You shall be a happy soul bride of your Dear Lord forever; He does not die or leave.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥
har jeeau marai na jaae gur kai sahaj subhaae saa dhan ka(n)t piaaree ||
The Dear Lord does not die, and He does not leave; through the peaceful poise of the Guru, the soul bride becomes the lover of her Husband Lord.
ਸਚਿ ਸੰਜਮਿ ਸਦਾ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੀ ॥
sach sa(n)jam sadhaa hai niramal gur kai sabadh seegaaree ||
Through truth and self-control, she is forever immaculate and pure; she is embellished with the Word of the Guru's Shabad.
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥
meraa prabh saachaa sadh hee saachaa jin aape aap upaiaa ||
My God is True, forever and ever; He Himself created Himself.
ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਆਪਣਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੧॥
naanak sadhaa pir raave aapanaa jin gur charanee chit laiaa ||1||
O Nanak, she who focuses her consciousness on the Guru's feet, enjoys her Husband Lord. ||1||
ਪਿਰੁ ਪਾਇਅੜਾ ਬਾਲੜੀਏ ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ਰਾਮ ॥
pir paiaRaa baalaRe'e anadhin sahaje maatee raam ||
When the young, innocent bride finds her Husband Lord, she is automatically intoxicated with Him, night and day.
ਗੁਰਮਤੀ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ਰਾਮ ॥
gurmatee man anadh bhiaa tit tan mail na raatee raam ||
Through the Word of the Guru's Teachings, her mind becomes blissful, and her body is not tinged with filth at all.
ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਤੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥
tit tan mail na raatee har prabh raatee meraa prabh mel milaae ||
Her body is not tinged with filth at all, and she is imbued with her Lord God; my God unites her in Union.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਵੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਣਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥
anadhin raave har prabh apanaa vichahu aap gavaae ||
Night and day, she enjoys her Lord God; her egotism is banished from within.
ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਆ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਾਤੀ ॥
gurmat paiaa sahaj milaiaa apane preetam raatee ||
Through the Guru's Teachings, she easily finds and meets Him. She is imbued with her Beloved.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥੨॥
naanak naam milai vaddiaaiee prabh raave ra(n)g raatee ||2||
O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, she obtains glorious greatness. She ravishes and enjoys her God; she is imbued with His Love. ||2||
ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੜੀਏ ਪਿਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥
pir raave ra(n)g raataRe'e pir kaa mahal tin paiaa raam ||
Ravishing her Husband Lord, she is imbued with His Love; she obtains the Mansion of His Presence.
ਸੋ ਸਹੋ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲੁ ਦਾਤਾ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਰਾਮ ॥
so saho at niramal dhaataa jin vichahu aap gavaiaa raam ||
She is utterly immaculate and pure; the Great Giver banishes self-conceit from within her.
ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਜਾ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ਹਰਿ ਕਾਮਣਿ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥
vichahu moh chukaiaa jaa har bhaiaa har kaaman man bhaanee ||
The Lord drives out attachment from within her, when it pleases Him. The soul bride becomes pleasing to the Lord's Mind.
ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਕਥੇ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥
anadhin gun gaavai nit saache kathe akath kahaanee ||
Night and day, she continually sings the Glorious Praises of the True Lord; she speaks the Unspoken Speech.
ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
jug chaare saachaa eko varatai bin gur kinai na paiaa ||
Throughout the four ages, the One True Lord is permeating and pervading; without the Guru, no one finds Him.