ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਭ ਭਵਿ ਥਕੀ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥
jug chaare sabh bhav thakee kin keemat hoiee ||
All have grown weary of wandering throughout the four ages, but none know the Lord's worth.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਏਕੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
satigur ek vikhaaliaa man tan sukh hoiee ||
The True Guru has shown me the One Lord, and my mind and body are at peace.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੭॥
gurmukh sadhaa salaaheeaai karataa kare su hoiee ||7||
The Gurmukh praises the Lord forever; that alone happens, which the Creator Lord does. ||7||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa doojaa ||
Shalok, Second Mehla:
ਜਿਨਾ ਭਉ ਤਿਨੑ ਨਾਹਿ ਭਉ ਮੁਚੁ ਭਉ ਨਿਭਵਿਆਹ ॥
jinaa bhau tin(h) naeh bhau much bhau nibhaviaaeh ||
Those who have the Fear of God, have no other fears; those who do not have the Fear of God, are very afraid.
ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਪਟੰਤਰਾ ਤਿਤੁ ਦੀਬਾਣਿ ਗਇਆਹ ॥੧॥
naanak eh paTa(n)taraa tit dheebaan giaaeh ||1||
O Nanak, this mystery is revealed at the Court of the Lord. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa doojaa ||
Second Mehla:
ਤੁਰਦੇ ਕਉ ਤੁਰਦਾ ਮਿਲੈ ਉਡਤੇ ਕਉ ਉਡਤਾ ॥
turadhe kau turadhaa milai uddate kau uddataa ||
That which flows, mingles with that which flows; that which blows, mingles with that which blows.
ਜੀਵਤੇ ਕਉ ਜੀਵਤਾ ਮਿਲੈ ਮੂਏ ਕਉ ਮੂਆ ॥
jeevate kau jeevataa milai mooe kau mooaa ||
The living mingle with the living, and the dead mingle with the dead.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥੨॥
naanak so saalaaheeaai jin kaaran keeaa ||2||
O Nanak, praise the One who created the creation. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥
sach dhiaain se sache gur sabadh veechaaree ||
Those who meditate on the True Lord are true; they contemplate the Word of the Guru's Shabad.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥
haumai maar man niramalaa har naam ur dhaaree ||
They subdue their ego, purify their minds, and enshrine the Lord's Name within their hearts.
ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਲਗਿ ਪਏ ਗਾਵਾਰੀ ॥
koThe ma(n)ddap maaReeaa lag pe gaavaaree ||
The fools are attached to their homes, mansions and balconies.
ਜਿਨਿੑ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖਿ ਗੁਬਾਰੀ ॥
jini(h) ke'ee tiseh na jaananee manmukh gubaaree ||
The self-willed manmukhs are caught in darkness; they do not know the One who created them.
ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਇਹਿ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚਿਆ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੀ ॥੮॥
jis bujhaieh so bujhasee sachiaa kiaa ja(n)t vichaaree ||8||
He alone understands, whom the True Lord causes to understand; what can the helpless creatures do? ||8||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਕਾਮਣਿ ਤਉ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿ ਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਤੁ ਮਨਾਇ ॥
kaaman tau seegaar kar jaa pahilaa(n) ka(n)t manai ||
O bride, decorate yourself, after you surrender and accept your Husband Lord.
ਮਤੁ ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਵਈ ਏਵੈ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥
mat sejai ka(n)t na aaviee evai birathaa jai ||
Otherwise, your Husband Lord will not come to your bed, and your ornaments will be useless.
ਕਾਮਣਿ ਪਿਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥
kaaman pir man maaniaa tau baniaa seegaar ||
O bride, your decorations will adorn you, only when your Husband Lord's Mind is pleased.
ਕੀਆ ਤਉ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
keeaa tau paravaan hai jaa sahu dhare piaar ||
Your ornaments will be acceptable and approved, only when your Husband Lord loves you.
ਭਉ ਸੀਗਾਰੁ ਤਬੋਲ ਰਸੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਕਰੇਇ ॥
bhau seegaar tabol ras bhojan bhaau karei ||
So make the Fear of God your ornaments, joy your betel nuts to chew, and love your food.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਤਉ ਨਾਨਕ ਭੋਗੁ ਕਰੇਇ ॥੧॥
tan man saupe ka(n)t kau tau naanak bhog karei ||1||
Surrender your body and mind to your Husband Lord, and then, O Nanak, He will enjoy you. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਕਾਜਲ ਫੂਲ ਤੰਬੋਲ ਰਸੁ ਲੇ ਧਨ ਕੀਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥
kaajal fool ta(n)bol ras le dhan keeaa seegaar ||
The wife takes flowers, and fragrance of betel, and decorates herself.
ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਇਓ ਏਵੈ ਭਇਆ ਵਿਕਾਰੁ ॥੨॥
sejai ka(n)t na aaio evai bhiaa vikaar ||2||
But her Husband Lord does not come to her bed, and so these efforts are useless. ||2||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਧਨ ਪਿਰੁ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਬਹਨਿ ਇਕਠੇ ਹੋਇ ॥
dhan pir eh na aakheean bahan ikaThe hoi ||
They are not said to be husband and wife, who merely sit together.
ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਧਨ ਪਿਰੁ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥
ek jot dhui mooratee dhan pir kaheeaai soi ||3||
They alone are called husband and wife, who have one light in two bodies. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਭੈ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
bhai bin bhagat na hoviee naam na lagai piaar ||
Without the Fear of God, there is no devotional worship, and no love for the Naam, the Name of the Lord.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਭਉ ਊਪਜੈ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗੁ ਸਵਾਰਿ ॥
satigur miliaai bhau uoopajai bhai bhai ra(n)g savaar ||
Meeting with the True Guru, the Fear of God wells up, and one is embellished with the Fear and the Love of God.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥
tan man rataa ra(n)g siau haumai tirasanaa maar ||
When the body and mind are imbued with the Lord's Love, egotism and desire are conquered and subdued.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਭੇਟਿਆ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਰਾਰਿ ॥
man tan niramal at sohanaa bheTiaa kirasan muraar ||
The mind and body become immaculately pure and very beautiful, when one meets the Lord, the Destroyer of ego.
ਭਉ ਭਾਉ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੯॥
bhau bhaau sabh tis dhaa so sach varatai sa(n)saar ||9||
Fear and love all belong to Him; He is the True Lord, permeating and pervading the Universe. ||9||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਵਾਹੁ ਖਸਮ ਤੂ ਵਾਹੁ ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਨਾ ਹਮ ਕੀਏ ॥
vaahu khasam too vaahu jin rach rachanaa ham ke'ee ||
Waaho! Waaho! You are wonderful and great, O Lord and Master; You created the creation, and made us.
ਸਾਗਰ ਲਹਰਿ ਸਮੁੰਦ ਸਰ ਵੇਲਿ ਵਰਸ ਵਰਾਹੁ ॥
saagar lahar samu(n)dh sar vel varas varaahu ||
You made the waters, waves, oceans, pools, plants, clouds and mountains.
ਆਪਿ ਖੜੋਵਹਿ ਆਪਿ ਕਰਿ ਆਪੀਣੈ ਆਪਾਹੁ ॥
aap khaRoveh aap kar aapeenai aapaahu ||
You Yourself stand in the midst of what You Yourself created.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਥਾਇ ਪਵੈ ਉਨਮਨਿ ਤਤੁ ਕਮਾਹੁ ॥
gurmukh sevaa thai pavai unaman tat kamaahu ||
The selfless service of the Gurmukhs is approved; in celestial peace, they live the essence of reality.
ਮਸਕਤਿ ਲਹਹੁ ਮਜੂਰੀਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਖਸਮ ਦਰਾਹੁ ॥
masakat lahahu majooreeaa ma(n)g ma(n)g khasam dharaahu ||
They receive the wages of their labor, begging at the Door of their Lord and Master.
ਨਾਨਕ ਪੁਰ ਦਰ ਵੇਪਰਵਾਹ ਤਉ ਦਰਿ ਊਣਾ ਨਾਹਿ ਕੋ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥
naanak pur dhar veparavaeh tau dhar uoonaa naeh ko sachaa veparavaahu ||1||
O Nanak, the Court of the Lord is overflowing and carefree; O my True Carefree Lord, no one returns empty-handed from Your Court. ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
First Mehla:
ਉਜਲ ਮੋਤੀ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾ ਨਾਲਿ ਜੁੜੰਨਿ ॥
aujal motee sohane ratanaa naal juRa(n)n ||
The teeth are like brilliant, beautiful pearls, and the eyes are like sparkling jewels.
ਤਿਨ ਜਰੁ ਵੈਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਬੁਢੇ ਥੀਇ ਮਰੰਨਿ ॥੨॥
tin jar vairee naanakaa j budde theei mara(n)n ||2||
Old age is their enemy, O Nanak; when they grow old, they waste away. ||2||