ਘਰੁ ਦਰੁ ਪਾਵੈ ਮਹਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿਆ ॥
ghar dhar paavai mahal naam piaariaa ||
He obtains his own home and mansion, by loving the Naam, the Name of the Lord.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਹਉ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥
gurmukh paiaa naam hau gur kau vaariaa ||
As Gurmukh, I have obtained the Naam; I am a sacrifice to the Guru.
ਤੂ ਆਪਿ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਿ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿਆ ॥੧੬॥
too aap savaareh aap sirajanahaariaa ||16||
You Yourself embellish and adorn us, O Creator Lord. ||16||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਦੀਵਾ ਬਲੈ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥
dheevaa balai a(n)dheraa jai ||
When the lamp is lit, the darkness is dispelled;
ਬੇਦ ਪਾਠ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਖਾਇ ॥
bedh paaTh mat paapaa khai ||
reading the Vedas, sinful intellect is destroyed.
ਉਗਵੈ ਸੂਰੁ ਨ ਜਾਪੈ ਚੰਦੁ ॥
augavai soor na jaapai cha(n)dh ||
When the sun rises, the moon is not visible.
ਜਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਮਿਟੰਤੁ ॥
jeh giaan pragaas agiaan miTa(n)t ||
Wherever spiritual wisdom appears, ignorance is dispelled.
ਬੇਦ ਪਾਠ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ॥
bedh paaTh sa(n)saar kee kaar ||
Reading the Vedas is the world's occupation;
ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਪੰਡਿਤ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥
paRi(h) paRi(h) pa(n)ddit kareh beechaar ||
the Pandits read them, study them and contemplate them.
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭ ਹੋਇ ਖੁਆਰ ॥
bin boojhe sabh hoi khuaar ||
Without understanding, all are ruined.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੧॥
naanak gurmukh utaras paar ||1||
O Nanak, the Gurmukh is carried across. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
First Mehla:
ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
sabadhai saadh na aaio naam na lago piaar ||
Those who do not savor the Word of the Shabad, do not love the Naam, the Name of the Lord.
ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
rasanaa fikaa bolanaa nit nit hoi khuaar ||
They speak insipidly with their tongues, and are continually disgraced.
ਨਾਨਕ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥
naanak piaai kirat kamaavanaa koi na meTanahaar ||2||
O Nanak, they act according to the karma of their past actions, which no one can erase. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਲਾਹੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥
j prabh saalaahe aapanaa so sobhaa paae ||
One who praises his God, receives honor.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
haumai vichahu dhoor kar sach ma(n)n vasaae ||
He drives out egotism from within himself, and enshrines the True Name within his mind.
ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਸਚਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
sach baanee gun ucharai sachaa sukh paae ||
Through the True Word of the Guru's Bani, he chants the Glorious Praises of the Lord, and finds true peace.
ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਮਿਲਾਏ ॥
mel bhiaa chiree vichhu(n)niaa gur purakh milaae ||
He is united with the Lord, after being separated for so long; the Guru, the Primal Being, unites him with the Lord.
ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਇਵ ਸੁਧੁ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧੭॥
man mailaa iv sudh hai har naam dhiaae ||17||
In this way, his filthy mind is cleansed and purified, and he meditates on the Name of the Lord. ||17||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਕਾਇਆ ਕੂਮਲ ਫੁਲ ਗੁਣ ਨਾਨਕ ਗੁਪਸਿ ਮਾਲ ॥
kaiaa koomal ful gun naanak gupas maal ||
With the fresh leaves of the body, and the flowers of virtue, Nanak has weaved his garland.
ਏਨੀ ਫੁਲੀ ਰਉ ਕਰੇ ਅਵਰ ਕਿ ਚੁਣੀਅਹਿ ਡਾਲ ॥੧॥
enee fulee rau kare avar k chune'eeh ddaal ||1||
The Lord is pleased with such garlands, so why pick any other flowers? ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa doojaa ||
Second Mehla:
ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨੑ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਕੰਤੁ ॥
naanak tinaa basa(n)t hai jin(h) ghar vasiaa ka(n)t ||
O Nanak, it is the spring season for those, within whose homes their Husband Lord abides.
ਜਿਨ ਕੇ ਕੰਤ ਦਿਸਾਪੁਰੀ ਸੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਫਿਰਹਿ ਜਲੰਤ ॥੨॥
jin ke ka(n)t dhisaapuree se ahinis fireh jala(n)t ||2||
But those, whose Husband Lord is far away in distant lands, continue burning, day and night. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨੀ ॥
aape bakhase dhiaa kar gur satigur bachanee ||
The Merciful Lord Himself forgives those who dwell upon the Word of the Guru, the True Guru.
ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵੀ ਗੁਣ ਰਵਾ ਮਨੁ ਸਚੈ ਰਚਨੀ ॥
anadhin sevee gun ravaa man sachai rachanee ||
Night and day, I serve the True Lord, and chant His Glorious Praises; my mind merges into Him.
ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਅੰਤੁ ਕਿਨੈ ਨ ਲਖਨੀ ॥
prabh meraa bea(n)t hai a(n)t kinai na lakhanee ||
My God is infinite; no one knows His limit.
ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਤ ਜਪਨੀ ॥
satigur charanee lagiaa har naam nit japanee ||
Grasping hold of the feet of the True Guru, meditate continually on the Lord's Name.
ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਸਭਿ ਘਰੈ ਵਿਚਿ ਜਚਨੀ ॥੧੮॥
jo ichhai so fal paisee sabh gharai vich jachanee ||18||
Thus you shall obtain the fruits of your desires, and all wishes shall be fulfilled within your home. ||18||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਪਹਿਲਾ ਮਉਲਿਓ ਸੋਇ ॥
pahil basa(n)tai aagaman pahilaa maulio soi ||
Spring brings forth the first blossoms, but the Lord blossoms earlier still.
ਜਿਤੁ ਮਉਲਿਐ ਸਭ ਮਉਲੀਐ ਤਿਸਹਿ ਨ ਮਉਲਿਹੁ ਕੋਇ ॥੧॥
jit mauliaai sabh mauleeaai tiseh na maulih koi ||1||
By His blossoming, everything blossoms; no one else causes Him to blossom forth. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa doojaa ||
Second Mehla:
ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਤਿਸ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥
pahil basa(n)tai aagaman tis kaa karahu beechaar ||
He blossoms forth even earlier than the spring; reflect upon Him.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥
naanak so saalaaheeaai j sabhasai dhe aadhaar ||2||
O Nanak, praise the One who gives Support to all. ||2||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa doojaa ||
Second Mehla:
ਮਿਲਿਐ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਜੇ ਹੋਇ ॥
miliaai miliaa naa milai milai miliaa je hoi ||
By uniting, the united one is not united; he unites, only if he is united.
ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥
a(n)tar aatamai jo milai miliaa kaheeaai soi ||3||
But if he unites deep within his soul, then he is said to be united. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
har har naam salaaheeaai sach kaar kamaavai ||
Praise the Name of the Lord, Har, Har, and practice truthful deeds.
ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿਆ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਵੈ ॥
dhoojee kaarai lagiaa fir jonee paavai ||
Attached to other deeds, one is consigned to wander in reincarnation.
ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥
naam ratiaa naam paieeaai naame gun gaavai ||
Attuned to the Name, one obtains the Name, and through the Name, sings the Lord's Praises.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥
gur kai sabadh salaaheeaai har naam samaavai ||
Praising the Word of the Guru's Shabad, he merges in the Lord's Name.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥੧੯॥
satigur sevaa safal hai seviaai fal paavai ||19||
Service to the True Guru is fruitful and rewarding; serving Him, the fruits are obtained. ||19||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa doojaa ||
Shalok, Second Mehla:
ਕਿਸ ਹੀ ਕੋਈ ਕੋਇ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਇਕੁ ਤੂ ॥
kis hee koiee koi ma(n)n(j) nimaanee ik too ||
Some people have others, but I am forlorn and dishonored; I have only You, Lord.