ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੫
raag maaroo mahalaa pehilaa ghar panjavaa
Raag Maaroo, First Mehla, Fifth House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਾਗੈ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥
ahinis jaagai needh na sovai ||
Day and night, he remains awake and aware; he never sleeps or dreams.
ਸੋ ਜਾਣੈ ਜਿਸੁ ਵੇਦਨ ਹੋਵੈ ॥
so jaanai jis vedhan hovai ||
He alone knows this, who feels the pain of separation from God.
ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਕਾਨ ਲਗੇ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਵੈਦੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥
prem ke kaan lage tan bheetar vaidh k jaanai kaaree jeeau ||1||
My body is pierced through with the arrow of love. How can any physician know the cure? ||1||
ਜਿਸ ਨੋ ਸਾਚਾ ਸਿਫਤੀ ਲਾਏ ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਏ ॥
jis no saachaa sifatee laae || gurmukh virale kisai bujhaae ||
Rare is that one, who as Gurmukh, understands, and whom the True Lord links to His Praise.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੀ ਸਾਰ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
a(n)mirat kee saar soiee jaanai j a(n)mirat kaa vaapaaree jeeau ||1|| rahaau ||
He alone appreciates the value of the Ambsosial Nectar, who deals in this Ambrosia. ||1||Pause||
ਪਿਰ ਸੇਤੀ ਧਨ ਪ੍ਰੇਮੁ ਰਚਾਏ ॥
pir setee dhan prem rachaae ||
The soul-bride is in love with her Husband Lord;
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਥਾ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥
gur kai sabadh tathaa chit laae ||
she focuses her consciousness on the Word of the Guru's Shabad.
ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਧਨ ਖਰੀ ਸੁਹੇਲੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਜੀਉ ॥੨॥
sahaj setee dhan kharee suhelee tirasanaa tikhaa nivaaree jeeau ||2||
The soul-bride is joyously embellished with intuitive ease; her hunger and thirst are taken away. ||2||
ਸਹਸਾ ਤੋੜੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥
sahasaa toRe bharam chukaae ||
Tear down skepticism and dispel your doubt;
ਸਹਜੇ ਸਿਫਤੀ ਧਣਖੁ ਚੜਾਏ ॥
sahaje sifatee dhanakh chaRaae ||
with your intuition, draw the bow of the Praise of the Lord.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਸੁੰਦਰਿ ਜੋਗਾਧਾਰੀ ਜੀਉ ॥੩॥
gur kai sabadh marai man maare su(n)dhar jogaadhaaree jeeau ||3||
Through the Word of the Guru's Shabad, conquer and subdue your mind; take the support of Yoga - Union with the beautiful Lord. ||3||
ਹਉਮੈ ਜਲਿਆ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥
haumai jaliaa manahu visaare ||
Burnt by egotism, one forgets the Lord from his mind.
ਜਮ ਪੁਰਿ ਵਜਹਿ ਖੜਗ ਕਰਾਰੇ ॥
jam pur vajeh khaRag karaare ||
In the City of Death, he is attacked with massive swords.
ਅਬ ਕੈ ਕਹਿਐ ਨਾਮੁ ਨ ਮਿਲਈ ਤੂ ਸਹੁ ਜੀਅੜੇ ਭਾਰੀ ਜੀਉ ॥੪॥
ab kai kahiaai naam na miliee too sahu jeeaRe bhaaree jeeau ||4||
Then, even if he asks for it, he will not receive the Lord's Name; O soul, you shall suffer terrible punishment. ||4||
ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਪਵਹਿ ਖਿਆਲੀ ॥
maiaa mamataa paveh khiaalee ||
You are distracted by thoughts of Maya and worldly attachment.
ਜਮ ਪੁਰਿ ਫਾਸਹਿਗਾ ਜਮ ਜਾਲੀ ॥
jam pur faasahigaa jam jaalee ||
In the City of Death, you will be caught by the noose of the Messenger of Death.
ਹੇਤ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਿ ਨ ਸਾਕਹਿ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ਜੀਉ ॥੫॥
het ke ba(n)dhan toR na saakeh taa jam kare khuaaree jeeau ||5||
You cannot break free from the bondage of loving attachment, and so the Messenger of Death will torture you. ||5||
ਨਾ ਹਉ ਕਰਤਾ ਨਾ ਮੈ ਕੀਆ ॥
naa hau karataa naa mai keeaa ||
I have done nothing; I am doing nothing now.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥
a(n)mrit naam satigur dheeaa ||
The True Guru has blessed me with the Ambrosial Nectar of the Naam.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥੧੨॥
jis too dheh tisai kiaa chaaraa naanak saran tumaaree jeeau ||6||1||12||
What other efforts can anyone make, when You bestow Your blessing? Nanak seeks Your Sanctuary. ||6||1||12||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧
maaroo mahalaa teejaa ghar pehilaa
Maaroo, Third Mehla, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਜਹ ਬੈਸਾਲਹਿ ਤਹ ਬੈਸਾ ਸੁਆਮੀ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਵਾ ॥
jeh baisaaleh teh baisaa suaamee jeh bhejeh teh jaavaa ||
Wherever You seat me, there I sit, O my Lord and Master; wherever You send me, there I go.
ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਾਜਾ ਸਭੇ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਥਾਵਾ ॥੧॥
sabh nagaree meh eko raajaa sabhe pavit heh thaavaa ||1||
In the entire village, there is only One King; all places are sacred. ||1||
ਬਾਬਾ ਦੇਹਿ ਵਸਾ ਸਚ ਗਾਵਾ ॥
baabaa dheh vasaa sach gaavaa ||
O Baba, while I dwell in this body, let me sing Your True Praises,
ਜਾ ਤੇ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jaa te sahaje sahaj samaavaa ||1|| rahaau ||
that I may intuitively merge with You. ||1||Pause||
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਿਛੁ ਆਪਸ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਏਈ ਸਗਲ ਵਿਕਾਰਾ ॥
buraa bhalaa kichh aapas te jaaniaa eiee sagal vikaaraa ||
He thinks that good and bad deeds come from himself; this is the source of all evil.
ਇਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ਖਸਮ ਕਾ ਹੋਆ ਵਰਤੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥੨॥
eih furamaiaa khasam kaa hoaa varatai ih sa(n)saaraa ||2||
Whatever happens in this world is only by the Order of our Lord and Master. ||2||
ਇੰਦ੍ਰੀ ਧਾਤੁ ਸਬਲ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਕਿਸ ਤੇ ਹੋਈ ॥
ei(n)dhree dhaat sabal kaheeat hai i(n)dhree kis te hoiee ||
Sexual desires are so strong and compelling; where has this sexual desire come from?
ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੈ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਐਸਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥
aape khel karai sabh karataa aaisaa boojhai koiee ||3||
The Creator Himself stages all the plays; how rare are those who realize this. ||3||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਦੁਬਿਧਾ ਤਦੇ ਬਿਨਾਸੀ ॥
gur parasaadhee ek liv laagee dhubidhaa tadhe binaasee ||
By Guru's Grace, one is lovingly focused on the One Lord, and then, duality is ended.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਸੋ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ਕਾਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੪॥
jo tis bhaanaa so sat kar maaniaa kaaTee jam kee faasee ||4||
Whatever is in harmony with His Will, he accepts as True; the noose of Death is loosened from around his neck. ||4||
ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਲੇਖਾ ਮਾਗੈ ਕਵਨਾ ਜਾ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥
bhanat naanak lekhaa maagai kavanaa jaa chookaa man abhimaanaa ||
Prays Nanak, who can call him to account, when the egotistical pride of his mind has been silenced?
ਤਾਸੁ ਤਾਸੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਪਤੁ ਹੈ ਪਏ ਸਚੇ ਕੀ ਸਰਨਾ ॥੫॥੧॥
taas taas dharam rai japat hai pe sache kee saranaa ||5||1||
Even the Righteous Judge of Dharma is intimidated and afraid of him; he has entered the Sanctuary of the True Lord. ||5||1||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa teejaa ||
Maaroo, Third Mehla:
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥
aavan jaanaa naa theeaai nij ghar vaasaa hoi ||
Coming and going in reincarnation no longer happens, when one dwells in the home of the self within.
ਸਚੁ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਆ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥੧॥
sach khajaanaa bakhasiaa aape jaanai soi ||1||
He bestowed the Blessing of His treasure of truth; only He Himself knows. ||1||