ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸੇ ॥੪॥੫॥
naanak kau gur pooraa bheTio sagale dhookh binaase ||4||5||
Nanak has met with the Perfect Guru; all his sorrows have been dispelled. ||4||5||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
Sorat'h, Fifth Mehla:
ਸੁਖੀਏ ਕਉ ਪੇਖੈ ਸਭ ਸੁਖੀਆ ਰੋਗੀ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਭ ਰੋਗੀ ॥
sukhe'ee kau pekhai sabh sukheeaa rogee kai bhaanai sabh rogee ||
To the happy person, everyone seems happy; to the sick person, everyone seems sick.
ਕਰਣ ਕਰਾਵਨਹਾਰ ਸੁਆਮੀ ਆਪਨ ਹਾਥਿ ਸੰਜੋਗੀ ॥੧॥
karan karaavanahaar suaamee aapan haath sa(n)jogee ||1||
The Lord and Master acts, and causes us to act; union is in His Hands. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਨਿ ਅਪੁਨਾ ਭਰਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥ ਤਿਸ ਕੈ ਭਾਣੈ ਕੋਇ ਨ ਭੂਲਾ ਜਿਨਿ ਸਗਲੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
man mere jin apunaa bharam gavaataa || tis kai bhaanai koi na bhoolaa jin sagalo braham pachhaataa || rahaau ||
O my mind, no one appears to be mistaken, to one who has dispelled his own doubts; he realizes that everyone is God. ||Pause||
ਸੰਤ ਸੰਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਸਗਲੀ ਠਾਂਢੀ ॥
sa(n)t sa(n)g jaa kaa man seetal oh jaanai sagalee Thaa(n)ddee ||
One whose mind is comforted in the Society of the Saints, believes that all are joyful.
ਹਉਮੈ ਰੋਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਬਿਆਪਿਤ ਓਹੁ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਿਲਲਾਤੀ ॥੨॥
haumai rog jaa kaa man biaapit oh janam marai bilalaatee ||2||
One whose mind is afflicted by the disease of egotism, cries out in birth and death. ||2||
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਪੜਿਆ ਤਾ ਕਉ ਸਰਬ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥
giaan a(n)jan jaa kee netree paRiaa taa kau sarab pragaasaa ||
Everything is clear to one whose eyes are blessed with the ointment of spiritual wisdom.
ਅਗਿਆਨਿ ਅੰਧੇਰੈ ਸੂਝਸਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁੜਿ ਬਹੁੜਿ ਭਰਮਾਤਾ ॥੩॥
agiaan a(n)dherai soojhas naahee bahuR bahuR bharamaataa ||3||
In the darkness of spiritual ignorance, he sees nothing at all; he wanders around in reincarnation, over and over again. ||3||
ਸੁਣਿ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਨਾਨਕੁ ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਮਾਗੈ ॥
sun bena(n)tee suaamee apune naanak ih sukh maagai ||
Hear my prayer, O Lord and Master; Nanak begs for this happiness:
ਜਹ ਕੀਰਤਨੁ ਤੇਰਾ ਸਾਧੂ ਗਾਵਹਿ ਤਹ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥੪॥੬॥
jeh keeratan teraa saadhoo gaaveh teh meraa man laagai ||4||6||
whereever Your Holy Saints sing the Kirtan of Your Praises, let my mind be attached to that place. ||4||6||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
Sorat'h, Fifth Mehla:
ਤਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਧਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਮਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਕੀਆ ॥
tan sa(n)tan kaa dhan sa(n)tan kaa man sa(n)tan kaa keeaa ||
My body belongs to the Saints, my wealth belongs to the Saints, and my mind belongs to the Saints.
ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸਰਬ ਕੁਸਲ ਤਬ ਥੀਆ ॥੧॥
sa(n)t prasaadh har naam dhiaaiaa sarab kusal tab theeaa ||1||
By the Grace of the Saints, I meditate on the Lord's Name, and then, all comforts come to me. ||1||
ਸੰਤਨ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਾਤਾ ਬੀਆ ॥
sa(n)tan bin avar na dhaataa beeaa ||
Without the Saints, there are no other givers.
ਜੋ ਜੋ ਸਰਣਿ ਪਰੈ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੋ ਪਾਰਗਰਾਮੀ ਕੀਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥
jo jo saran parai saadhoo kee so paaragaraamee keeaa || rahaau ||
Whoever takes to the Sanctuary of the Holy Saints, is carried across. ||Pause||
ਕੋਟਿ ਪਰਾਧ ਮਿਟਹਿ ਜਨ ਸੇਵਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਰਸਿ ਗਾਈਐ ॥
koT paraadh miTeh jan sevaa har keeratan ras gaieeaai ||
Millions of sins are erased by serving the humble Saints, and singing the Glorious Praises of the Lord with love.
ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ਮੁਖ ਊਜਲ ਜਨ ਕਾ ਸੰਗੁ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥੨॥
e'eehaa sukh aagai mukh uoojal jan kaa sa(n)g vaddabhaagee paieeaai ||2||
One finds peace in this world, and one's face is radiant in the next world, by associating with the humble Saints, through great good fortune. ||2||
ਰਸਨਾ ਏਕ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਪੂਰਨ ਜਨ ਕੀ ਕੇਤਕ ਉਪਮਾ ਕਹੀਐ ॥
rasanaa ek anek gun pooran jan kee ketak upamaa kaheeaai ||
I have only one tongue, and the Lord's humble servant is filled with countless virtues; how can I sing his praises?
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਸਦ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਰਣਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਲਹੀਐ ॥੩॥
agam agochar sadh abinaasee saran sa(n)tan kee laheeaai ||3||
The inaccessible, unapproachable and eternally unchanging Lord is obtained in the Sanctuary of the Saints. ||3||
ਨਿਰਗੁਨ ਨੀਚ ਅਨਾਥ ਅਪਰਾਧੀ ਓਟ ਸੰਤਨ ਕੀ ਆਹੀ ॥
niragun neech anaath aparaadhee oT sa(n)tan kee aahee ||
I am worthless, lowly, without friends or support, and full of sins; I long for the Shelter of the Saints.
ਬੂਡਤ ਮੋਹ ਗ੍ਰਿਹ ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਿ ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਨਿਬਾਹੀ ॥੪॥੭॥
booddat moh gireh a(n)dh koop meh naanak leh nibaahee ||4||7||
I am drowning in the deep, dark pit of household attachments - please save me, Lord! ||4||7||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ghar pehilaa ||
Sorat'h, Fifth Mehla, First House:
ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਤੂ ਕਰਤੇ ਤਾ ਕੀ ਤੈਂ ਆਸ ਪੁਜਾਈ ॥
jaa kai hiradhai vasiaa too karate taa kee tai(n) aas pujaiee ||
O Creator Lord, You fulfill the desires of those, within whose heart You abide.
ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਤੂ ਵਿਸਰਹਿ ਨਾਹੀ ਚਰਣ ਧੂਰਿ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥੧॥
dhaas apune kau too visareh naahee charan dhoor man bhaiee ||1||
Your slaves do not forget You; the dust of Your feet is pleasing to their minds. ||1||
ਤੇਰੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥
teree akath kathaa kathan na jaiee ||
Your Unspoken Speech cannot be spoken.
ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਸੁਖਦਾਤੇ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਬਡਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
gun nidhaan sukhadhaate suaamee sabh te uooch baddaiee || rahaau ||
O treasure of excellence, Giver of peace, Lord and Master, Your greatness is the highest of all. ||Pause||
ਸੋ ਸੋ ਕਰਮ ਕਰਤ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੈਸੀ ਤੁਮ ਲਿਖਿ ਪਾਈ ॥
so so karam karat hai praanee jaisee tum likh paiee ||
The mortal does those deeds, and those alone, which You ordained by destiny.
ਸੇਵਕ ਕਉ ਤੁਮ ਸੇਵਾ ਦੀਨੀ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਅਘਾਈ ॥੨॥
sevak kau tum sevaa dheenee dharasan dhekh aghaiee ||2||
Your servant, whom You bless with Your service, is satisfied and fulfilled, beholding the Blessed Vision of Your Darshan. ||2||
ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਤੁਮਹਿ ਸਮਾਨੇ ਜਾ ਕਉ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥
sarab nira(n)tar tumeh samaane jaa kau tudh aap bujhaiee ||
You are contained in all, but he alone realizes this, whom You bless with understanding.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਮਿਟਿਓ ਅਗਿਆਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਭਏ ਸਭ ਠਾਈ ॥੩॥
gur parasaadh miTio agiaanaa pragaT bhe sabh Thaiee ||3||
By Guru's Grace, his spiritual ignorance is dispelled, and he is respected everywhere. ||3||
ਸੋਈ ਗਿਆਨੀ ਸੋਈ ਧਿਆਨੀ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਭਾਈ ॥
soiee giaanee soiee dhiaanee soiee purakh subhaiee ||
He alone is spiritually enlightened, he alone is a meditator, and he alone is a man of good nature.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ਤਾ ਕਉ ਮਨ ਤੇ ਬਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੮॥
kahu naanak jis bhe dhiaalaa taa kau man te bisar na jaiee ||4||8||
Says Nanak, one unto whom the Lord becomes Merciful, does not forget the Lord from his mind. ||4||8||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
Sorat'h, Fifth Mehla:
ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੀ ਕਬ ਊਚੇ ਕਬ ਨੀਚੇ ॥
sagal samagree moh viaapee kab uooche kab neeche ||
The whole creation is engrossed in emotional attachment; sometimes, one is high, and at other times, low.
ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਈਐ ਕਾਹੂ ਜਤਨਾ ਓੜਕਿ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੇ ॥੧॥
sudh na hoieeaai kaahoo jatanaa oRak ko na pahooche ||1||
No one can be purified by any rituals or devices; they cannot reach their goal. ||1||