ਜਾ ਆਏ ਤਾ ਤਿਨਹਿ ਪਠਾਏ ਚਾਲੇ ਤਿਨੈ ਬੁਲਾਇ ਲਇਆ ॥
jaa aae taa tineh paThaae chaale tinai bulai liaa ||
He comes when the Lord sends him; when the Lord calls him back, he goes.
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਬਖਸਣਹਾਰੈ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥੧੦॥
jo kichh karanaa so kar rahiaa bakhasanahaarai bakhas liaa ||10||
Whatever he does, the Lord is doing. The Forgiving Lord forgives him. ||10||
ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਚਾਖਿਆ ਰਾਮ ਰਸਾਇਣੁ ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਖੋਜੁ ਭਇਆ ॥
jin eh chaakhiaa raam rasain tin kee sa(n)gat khoj bhiaa ||
I seek to be with those who have tasted this sublime essence of the Lord.
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਬੁਧਿ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਇਆ ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਸਰਣਿ ਪਇਆ ॥੧੧॥
ridh sidh budh giaan guroo te paiaa mukat padhaarath saran piaa ||11||
Wealth, miraculous spiritual powers, wisdom and spiritual knowledge, are obtained from the Guru. The treasure of liberation is obtained in His Sanctuary. ||11||
ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣਾ ਹਰਖ ਸੋਗ ਤੇ ਬਿਰਕਤੁ ਭਇਆ ॥
dhukh sukh gurmukh sam kar jaanaa harakh sog te birakat bhiaa ||
The Gurmukh looks upon pain and pleasure as one and the same; he remains untouched by joy and sorrow.
ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ਲਇਆ ॥੧੨॥੭॥
aap maar gurmukh har paae naanak sahaj samai liaa ||12||7||
Conquering his self-conceit, the Gurmukh finds the Lord; O Nanak, he intuitively merges into the Lord. ||12||7||
ਰਾਮਕਲੀ ਦਖਣੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
raamakalee dhakhanee mahalaa pehilaa ||
Raamkalee, Dakhanee, First Mehla:
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਰਸਿ ਲੀਣਾ ॥੧॥
jat sat sa(n)jam saach dhiraRaiaa saach sabadh ras leenaa ||1||
Abstinence, chastity, self-control and truthfulness have been implanted within me; I am imbued with the sublime essence of the True Word of the Shabad. ||1||
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਲੀਣਾ ॥
meraa gur dhiaal sadhaa ra(n)g leenaa ||
My Merciful Guru remains forever imbued with the Lord's Love.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਾਚੇ ਦੇਖਿ ਪਤੀਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ahinis rahai ek liv laagee saache dhekh pateenaa ||1|| rahaau ||
Day and night, He remains lovingly focused on the One Lord; gazing upon the True Lord, He is pleased. ||1||Pause||
ਰਹੈ ਗਗਨ ਪੁਰਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਮੈਸਰਿ ਅਨਹਤ ਸਬਦਿ ਰੰਗੀਣਾ ॥੨॥
rahai gagan pur dhirasaT samaisar anahat sabadh ra(n)geenaa ||2||
He abides in the Tenth Gate, and looks equally upon all; He is imbued with the unstruck sound current of the Shabad. ||2||
ਸਤੁ ਬੰਧਿ ਕੁਪੀਨ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਜਿਹਵਾ ਰੰਗਿ ਰਸੀਣਾ ॥੩॥
sat ba(n)dh kupeen bharipur leenaa jihavaa ra(n)g raseenaa ||3||
Wearing the loin-cloth of chastity, He remains absorbed in the all-pervading Lord; His tongue enjoys the taste of God's Love. ||3||
ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਜਿਨਿ ਰਚੁ ਰਾਚੇ ਕਿਰਤੁ ਵੀਚਾਰਿ ਪਤੀਣਾ ॥੪॥
milai gur saache jin rach raache kirat veechaar pateenaa ||4||
The One who created the creation has met the True Guru; contemplating the Guru's lifestyle, He is pleased. ||4||
ਏਕ ਮਹਿ ਸਰਬ ਸਰਬ ਮਹਿ ਏਕਾ ਏਹ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਈ ॥੫॥
ek meh sarab sarab meh ekaa eh satigur dhekh dhikhaiee ||5||
All are in the One, and the One is in all. This is what the True Guru has shown me. ||5||
ਜਿਨਿ ਕੀਏ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਖਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੬॥
jin ke'ee kha(n)dd ma(n)ddal brahama(n)ddaa so prabh lakhan na jaiee ||6||
He who created the worlds, solar systems and galaxies - that God cannot be known. ||6||
ਦੀਪਕ ਤੇ ਦੀਪਕੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ॥੭॥
dheepak te dheepak paragaasiaa tirabhavan jot dhikhaiee ||7||
From the lamp of God, the lamp within is lit; the Divine Light illuminates the three worlds. ||7||
ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਸਚ ਮਹਲੀ ਬੈਠੇ ਨਿਰਭਉ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ॥੮॥
sachai takhat sach mahalee baiThe nirabhau taaRee laiee ||8||
The Guru sits on the true throne in the true mansion; He is attuned, absorbed in the Fearless Lord. ||8||
ਮੋਹਿ ਗਇਆ ਬੈਰਾਗੀ ਜੋਗੀ ਘਟਿ ਘਟਿ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਾਈ ॥੯॥
moh giaa bairaagee jogee ghaT ghaT ki(n)guree vaiee ||9||
The Guru, the detached Yogi, has enticed the hearts of all; He plays His harp in each and every heart. ||9||
ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕੀ ਛੂਟੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਚੁ ਸਖਾਈ ॥੧੦॥੮॥
naanak saran prabhoo kee chhooTe satigur sach sakhaiee ||10||8||
O Nanak, in God's Sanctuary, one is emancipated; the True Guru becomes our true help and support. ||10||8||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
raamakalee mahalaa pehilaa ||
Raamkalee, First Mehla:
ਅਉਹਠਿ ਹਸਤ ਮੜੀ ਘਰੁ ਛਾਇਆ ਧਰਣਿ ਗਗਨ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥੧॥
aauhaTh hasat maRee ghar chhaiaa dharan gagan kal dhaaree ||1||
He has made His home in the monastery of the heart; He has infused His power into the earth and the sky. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੇਤੀ ਸਬਦਿ ਉਧਾਰੀ ਸੰਤਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gurmukh ketee sabadh udhaaree sa(n)tahu ||1|| rahaau ||
Through the Word of the Shabad, the Gurmukhs have saved so very many, O Saints. ||1||Pause||
ਮਮਤਾ ਮਾਰਿ ਹਉਮੈ ਸੋਖੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੨॥
mamataa maar haumai sokhai tirabhavan jot tumaaree ||2||
He conquers attachment, and eradicates egotism, and sees Your Divine Light pervading the three worlds, Lord. ||2||
ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਮਨੈ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੩॥
manasaa maar manai meh raakhai satigur sabadh veechaaree ||3||
He conquers desire, and enshrines the Lord within his mind; he contemplates the Word of the True Guru's Shabad. ||3||
ਸਿੰਙੀ ਸੁਰਤਿ ਅਨਾਹਦਿ ਵਾਜੈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੪॥
si(n)n(g)ee surat anaahadh vaajai ghaT ghaT jot tumaaree ||4||
The horn of consciousness vibrates the unstruck sound current; Your Light illuminates each and every heart, Lord. ||4||
ਪਰਪੰਚ ਬੇਣੁ ਤਹੀ ਮਨੁ ਰਾਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨਿ ਪਰਜਾਰੀ ॥੫॥
parapa(n)ch ben tahee man raakhiaa braham agan parajaaree ||5||
He plays the flute of the universe in his mind, and lights the fire of God. ||5||
ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਦੀਪਕੁ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰੀ ॥੬॥
pa(n)ch tat mil ahinis dheepak niramal jot apaaree ||6||
Bringing together the five elements, day and night, the Lord's lamp shines with the Immaculate Light of the Infinite. ||6||
ਰਵਿ ਸਸਿ ਲਉਕੇ ਇਹੁ ਤਨੁ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਾਜੈ ਸਬਦੁ ਨਿਰਾਰੀ ॥੭॥
rav sas lauke ih tan ki(n)guree vaajai sabadh niraaree ||7||
The right and left nostrils, the sun and the moon channels, are the strings of the body-harp; they vibrate the wondrous melody of the Shabad. ||7||
ਸਿਵ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਆਸਣੁ ਅਉਧੂ ਅਲਖੁ ਅਗੰਮੁ ਅਪਾਰੀ ॥੮॥
siv nagaree meh aasan aaudhoo alakh aga(n)m apaaree ||8||
The true hermit obtains a seat in the City of God, the invisible, inaccessible, infinite. ||8||
ਕਾਇਆ ਨਗਰੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਪੰਚ ਵਸਹਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੯॥
kaiaa nagaree ih man raajaa pa(n)ch vaseh veechaaree ||9||
The mind is the king of the city of the body; the five sources of knowledge dwell within it. ||9||
ਸਬਦਿ ਰਵੈ ਆਸਣਿ ਘਰਿ ਰਾਜਾ ਅਦਲੁ ਕਰੇ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥੧੦॥
sabadh ravai aasan ghar raajaa adhal kare gunakaaree ||10||
Seated in his home, this king chants the Shabad; he administers justice and virtue. ||10||
ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਕਹੇ ਕਹਿ ਬਪੁਰੇ ਜੀਵਤ ਮੂਆ ਮਨੁ ਮਾਰੀ ॥੧੧॥
kaal bikaal kahe keh bapure jeevat mooaa man maaree ||11||
What can poor death or birth say to him? Conquering his mind, he remains dead while yet alive. ||11||